Kencur, czyli indonezyjski imbir piaskowy po roku uprawy!

 Dzień dobry!

Minął już rok odkąd pokazałam Wam kłącza kencura, czyli czegoś co kupiłam jako imbir piaskowy w chińskim supermarkecie, a który potem okazał się jednym z czterech galangali - Kaempferia galanga. Nazwa kencur, której używam najczęściej pochodzi z języka indonezyjskiego i określa zarówno samą roślinę, jak i jej kłącza.

Jeśli chcecie dowiedzieć się więcej o samej roślinie, gdzie rośnie i jak smakuje, zapraszam do poprzedniego artykułu o kłączu :)

Zatem minął rok i czas pokazać Wam co wyszło z moich eksperymentów (akurat ten jeden zakończony póki co sukcesem, odpukać!), także zapraszam do lektury.

Jak rozpoczęłam uprawę mojego imbiru piaskowego?

Wszystkie kupione w zeszłym roku kłącza (oprócz tego, które rozkroiłam podczas pisania o smaku) wsadziłam do ziemi, w ten sposób, że w połowie znajdowały się w podłożu, a górna część nadal była widoczna.

 

Niektóre z kłączy miały już charakterystyczne oczka, które wyglądały na gotowe do wypuszczenia liści, i faktycznie właśnie z nich wyrosły pierwsze listki. Niestety tylko trzy z nich wypuściły listki, co zajęło około miesiąca. Do tego nadchodziła zima, więc dwie słabsze roślinki nie dały rady przetrwać tego okresu.

Kencur po miesiącu uprawy dopiero wypuścił listki

Przez zimę trzymałam pojemnik z kencurem na macie grzewczej, do tego próbowałam zapewnić mu jak najwyższą wilgotność powietrza, więc umieściłam nad nim mini-szklarenkę z plastikowego przezroczystego pojemnika.

W zasadzie całą zimę sama roślinka urosła niewiele, osiągając około 6 cm wysokości, a korzenie były naprawdę nieliczne i dość proste (dzięki czemu przesadzanie jest dość łatwe, bo ziemia sama od nich odpada). 

Kencur w czerwcu 2021 roku, po 8 miesiącach uprawy.

Kencur zdecydowanie w pierwszej kolejności inwerstuje w rozwój liści, które rozrosły się najlepiej i najbardziej w lecie, kiedy temperatury w moim miejscu zamieszkania sięgają 30-40℃. W czerwcu, czyli po niemal 8 miesiącach uprawy doniczka z kencurem mi spadła i byłam zmuszona go przesadzić. 

 

Co ciekawe w tym samym momencie stare kłącze, z którego wyrosła cała roślina odpadła, sucha i pusta.

 

Kencur trafił więc do plastikowego kubka po bubble tea z półokrągłą plastikową pokrywką, który był idealną mini-szklarenką dla tego gatunku i mój galangal rósł w nim idealnie. Po całym lecie spędzonym w tej improwizowanej szklarence kencur zwiększył ilość liści niemal pięciokrotnie. Niestety korzonki nadal były nieliczne i raczej proste, bez oznak pojawienia się kłączy, z których jest znany.

 

We wrześniu doszłam do wniosku, że miejsce w kubku jest już wykorzystane na 110% i mojej roślinie należy się nowy dom, postanowiłam wykorzystać ten sam pomysł z butelką, który jednak sprawdził się połowicznie, ponieważ dla części nadziemnej było nadal za ciasno, natomiast wreszcie roślina zaczęła wypuszczać grube korzenie, takie jakie możecie zobaczyć na rycinie z poprzedniego posta o kłączach kencura.

Kencur pod koniec listopada 2021, po ponad roku uprawy

Zatem po miesiącu przesadziłam kencur ponownie i wtedy już mogłam podziwiać naprawdę piękne i grube korzenie, choć większość z nich była raczej krótka. Bardzo przypominały mi kiełki orzechów arachidowych, które sprzedają w warzywniakach, choć były nieco węższe.

 

Teraz kencur przebywa w płaskiej i szerokiej doniczce z góry pokrytej przezroczystą plastikową pokrywką, tak by zachować wysoką wilgotność powietrza wewnątrz. Doniczkę umieszczę na zimę na macie grzewczej, dodatkowo w tym roku mam wspomaganie lampy do roślin, także zobaczymy jak będzie rosnąć z dodatkowym światłem, ponieważ bardziej niż na kłącza liczę na kwiaty!

Indonezyjskie strony rekomendują nawożenie kencuru. Według nich rośliny zamierają podczas pory suchej lub po roku uprawy i trochę ta informacja mnie zmartwiła, ponieważ mój imbir piaskowy wcale nie wygląda na taki, który zamierza zamierać (podczas pory mokrej część nadziemna odrasta), ale z drugiej strony bez okresu spoczynku roślina może zamrzeć całkowicie.

Cóż, zobaczymy jak to będzie, póki co roślina nadal intensywnie rośnie. Trzymajcie kciuki :)

 

Dajcie znać czy uprawiacie jakieś rośliny imbirowate - imbir, kardamon czy może kurkumę? Która roślina jest Waszym zdaniem najciekawsza?